Autisme snappen, jij krijgt de keuze. En vaak gaat dat met vallen en opstaan. Maar belangrijker is klaarstaan. Voor als de autisme even zijn tol eist en je een schouder nodig hebt om te huilen, je steunen om weer verder te kunnen gaan en je dat vertrouwde gevoel geven die je eventjes nodig hebt.

Met vallen en opstaan
gedachten en ongekende drang
wil ik oneindig spelen en doorgaan
maar vaak maakt iets mij bang

Kan ik mij niet goed verwoorden
jouw vertellen wat ik voel
Vertellen waaraan ik mij stoorden
en uitleggen wat ik bedoel

Maak dat mij verdrietig en boos
en sta jij geduldig voor mij klaar
Ook al is er soms niets loos
wacht jij tot ik mij bedaar

Jij weet wat mijn autisme doet
voelt mij aan en bent er altijd
In jouw armen voelt het goed
Kan ik al die prikkels kwijt