Een gedicht voor een lieve oma die zomaar ging. Onverwacht en zonder echt afscheid te hebben genomen. Een vrouw die meer was dan een oma. Waar je verhalen en gevoelens kwijt kon.

Lieve oma was u maar hier
Al was het maar voor even
Terugdenkend aan het plezier
Dat wij mochten beleven 

U was een bijzondere mens
Mooi en puur, lief en zacht
Al had ik maar een wens
Dan had die u hier gebracht 

Nu ben ik boosverdrietig en bang
Angstig omdat ik u missen moet
Nog steeds duren dagen lang
Dat is wat de herinnering doet

Lieve oma ik herinner elke dag
Vergeten zal ik u nooit meer 
Het is alsof ik u gisteren nog zag
U moeten missen doet zo’n zeer