Zijn er even geen woorden. Dan is er zijn vaak genoeg. Om te vertellen dat je er bent, de ander er niet alleen voor staat. Omdat je er gewoon bent door er echt te zijn. Zelfs al kun je niets voor elkaar betekenen.

Je pakte mijn hand 
Keek met tranen van verdriet
Wilde mij troosten
Geruststellen, de pijn verzachten
Maar de woorden waren er niet
Je pakte mijn hand
Streelde zachtjes en vertrouwd
Zoals je dat vroeger deed
Zonder woorden
Gewoon er voor mij zijn
Met een hart van Goud
Je pakte mijn hand
Het verzachte mijn pijn
Niet omdat het beter ging
of de pijn was verdwenen
Maar gewoon door er te zijn
Je pakte mijn hand,
Warmte was wat je mij gaf
Door mijn hand
Vast te houden
Vielen er lasten
Van mijn schouders af