Vaak leeft hij in een eigen wereld. Een plek waar wij geen deel van uitmaken. Maar ook dan laten wij weten. Dat wij er voor hem staan. Dan ruiken ook wij aan bloemen, voelen wij aan gras, lopen langs struiken, stampen in een plas. Net als hij, die ons even niet ziet staan. Omdat hij zijn wereld mag beleven. Wij heb steunen in wat hij doet. Want dat plezier in zijn ogen, maakt onze dag meer dan goed.

Aan bloemen ruiken
Voelen aan gras
Lopen langs struiken. 
Stampen in een plas 

Luisteren naar geluid
Kijken naar de lucht 
Als je roept of fluit 
Komt hij niet, hij vlucht 

Zijn leven is een spel
Helemaal voor hem alleen
Wij snappen hem wel
Een wereld zoals geen een